استیصال

مرا برسان، حتی اگر شده ،به قتل

پ.ن: نسخه اصلی ایده اینجاست  

ثروت خاطرات

دُرم از دیده چکان است به یاد لب لعلت

پ.ن1: ما که ضمه رو گذاشتیم بالاش ولی هر کی می خوند دَرَم از دیده چکان است به یاد لب لعلت خیلی آدم باحالی بود

پ.ن2: البته یک سناریو هم این بود که دِرَم بخوانند. با تیتر هم سازگار بود همچنان

پ.ن3: میام اینجا خیر سرم یک سطر «عاشقانه پابلیش کنم» ( سلام ناصری) زیرش  پنجاه خط شعر کرسی و مسخرگی می نویسم. بعد تازه می گم چرا حال و روزم اینطوریه. پس چه جوری باید می بود؟

بهشت من

آنجا که سراپای تو در روشنی صبح، رویای شرابی است که در جام بلور است.

...وپس از مرگ هم

ندارم دستت از دامن، مگر در خاک، آن دم هم

چو بر خاکم روان گردی، بگیرد دامنت گردم

عرق دو آتشه

اگر مستم، من از عشق تو مستم
بیا بنشین که دل بردی ز دستم

مصمم

سعدی نظر از رویت کوته نکند هرگز
ور روی بگردانی، در دامنت آویزد

واجد شرایط!

تازه خط عنبرین، حسن تو شد بیشتر
عاشق روی تو ام، بیشتر از پیشتر
لطف اگر می کنی، عاشق درویش را
از همه عاشق ترم، وز همه درویش تر

من دوره می کنم روز را و هنوز را

تاریخ اس.ام.اس هایم گواهی می دهند یک هفته دیگر دو ماه تمام خواهد شد که صدایت را نشنیده ام.