لینکلن/ در ستایش سیاست به مثابه امر انضمامی

گره اصلی داستان و موتور محرکه ای که آن را پیش می برد؛ تلاش سخت برای تصویب متمم سیزدهم قانون اساسی آمریکا جهت  لغو برده داری و موفقیت میلی متری آن است. به نظرم خیلی جذابه نگاه کردن به جنبه های انضمامی استقرار یک اصل در یکی از برترین دموکراسی های جهان. اصلی که امروز در چشم ما زرنوشته و آسمان کوب و غیر قابل بحث است. اما جذاب تر اینه که این گره و موتور یک ابزار و ملاحظه صرفا تکنیکی برای پیشبرد داستان و فروختن چیره دستی های نویسنده در خلق شخصیت ها و برخوردها و لحظه ها نیست. این گره خود بخش مهمی از پیام داستان است و به نظرم به این اعتبار و از این منظر داستان گویی فیلم لینکلن یک کار هنری جدی است ( یک پدیده فرمال و تکنیکی به سطح امری قابل تامل وجدان انسانی و حس زیبایی شناسی برکشیده شده است).

تمرکز داستان بر عمق شخصیت لینکلن و چالش هایش چندان زیاد نیست و اگر ، مثل من، با این نگاه به تماشای فیلم بنشینید مایوس خواهید شد. در عوض فیلم چهل تکه چشم نوازی از داستانهای کوتاه در مورد شخصیتهای مختلف است و نگاه این شخصیتها به لینکلن و حوادث جنگ داخلی و الغای برده داری به زیبایی با این داستانهای کوتاه در آمیخته تا شیرازه پیوندشان در قالب فیلم شود.

پ.ن1:لینکلن عادت به نقل داستانهای کوتاه و نغز در مناسبات های گوناگون ( حتی شرایط خطیر) داشته و از این منظر روش فیلم در قصه گویی بی شباهت به مشی و منش لینکلن نیست.

پ.ن2: به نظرم جای داستانهای کوتاهی از جنوب و البته حکایتهایی از مخالفان الغای بردگی در اتحاد شمال خالی بود

آرگو

بالاخره آرگو را دیدم. فیلم بدی بود به نظرم. اول قصد داشتم مفصل در مورد اشکالات ساختاری داستان و فیلم نامه بنویسم ولی بعد فکر کردم فیلم بدتر از آن بود که ارزش اینکار را داشته باشد. فیلم به شکل بنیادی بد بود چرا که منابعی را که باید صرف شکل دادن یک داستان منسجم می شد ( زمان فیلم، شخصیتها و تمرکز بر برخی جزئیات) را مصروف در هیجان نگاه داشتن مخاطب با سر هم کردن سکانس هایی از ژانگولرهای هیجان انگیز، مفرح و عاطفی و همچنین نمایش نماهایی اگزوتیک از ایران انقلابی کرده بود.همین.

پ.ن1: روایت فیلم از تاریخ ایران، چه آن بخشی که مترکز در ابتدای فیلم نقل شد و چه آن بخشی که به شکل زیرپوستی در لابلای فیلم روایت شد هم به اندازه بقیه فیلم سطحی و احمقانه بود.

پ.ن2: برای ما که بسیار به موضوع مرتبط ( یا شاید بهتر است بگویم متصل) هستیم، یکبار دیدنش در کنار دوستان به صرف پیتزا و آبجو بد نیست ولی به نظرم بیشتر از این ارزش صرف وقت و توجه ندارد.