خاموشی مفید

قبلاً اینجا در مورد استفاده از روش تفکر در بین خواب و بیداری به عنوان وسیله ای برای بهره برداری بهینه از جنبه خلاقه ذهن نوشته بودم. می خوام بگم صرفنظر از برخی نمونه های نادرش که در واقع مصداق الهام هستند و جابجایی یک ابژه است نسبت به مرزهای خودآگاهی و ناخودآگاهی بخش بزرگی از این ماجرا در واقع خاموش کردن گفتگوهای بی ثمر و زائد درونی ذهنه، که باعث می شه سرعت مرور مطالب و پهنه ای که ذهن می تونه در اون به دنبال مواد خام مناسب برای پردازش می گرده رشد قابل توجهی کنه.

گلوم

فکر می کنم اختلال شخصیت خودم را کشف کرده ام، از اسم این پست می توانید حدس بزنید چیست؟

هاری

هاری بعنوان بیماری و هار صفتی که مبتلای این بیماری با آن وصف می شود، در سطح وسیعی برای توصیف تشبیهی خشم و فرد خشمگین استفاده می شود. این استفاده قطعاً موید شباهت قابل توجه حالات مبتلای هاری و فرد خشمگین است. قسمت جالب قضیه اینجاست که بدانید هاری در واقع بیماری تحریک شدنن بیمارگونه آن بخش از مغز فرد مبتلاست که نقش تولید حس ترس را بر عهده دارد.