احساس
می کنم طنز قوی متن دایی جان ناپلئون یک جاهایی در سایه کمدی نمایشی «روحوضی» فیلم
قرار گرفته.بعضی وقتها هر چقدر هم که فیلم بسازی باز هم حق کتاب ادا نمی شه.
به نظرم اگر دایی جان ناپلئون درست فهمیده می شد؛ انقلاب 57
هرگز اتفاق نمی افتاد. نه فقط به خاطر اینکه دایی جان ناپلئون شرح صورت های مختلفی
از اخلاق و روحیات منحط ماست و نه فقط به این خاطر که افق رهایی رو هم نشون می ده.
بیشتر از همه اینها به این دلیل که وقتی ملتی بتونه اینقدر جدی با خودش شوخی کنه
بالغ تر از اون شده که کارهای خیلی احمقانه ازش سر بزنه. شاید هم مهجور موندنش
نتیجه یک توطئه باشه. کسی چه می دونه!!
ارهان پاموک توی کتاب «نام من سرخ»، یه جایی داره وصف می
کنه صحنه قتل خسرو رو به دست شیرویه (پسرش)، می گه : خسرو کنار شیرین، کنار عزیز
ترین کسش خوابیده...
نکته جالب ماجرا اینه که لازم دیدن روی کلمه «کسش» اعراب
بذارن. به نظرم شانس اینکه بدون اعراب آدم به شکل دیگری که می شه این لغت رو خوند
فکر کنه به مراتب کمتر بود.